Blog > Komentarze do wpisu
Dostałam odpowiedź

Kochani!

Nie spodziewałam się odpowiedzi z Ministerstwa Edukacji Narodowej ... tak szybko. A jednak jest. Mój list do Pani Minister stał się oficjalny, zatem proszę - poznajcie odpowiedź na niego.

 

 

Szanowni Państwo,

nie można mylić indywidualnego nauczania z indywidualizacją kształcenia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, w tym dzieci i niepełnosprawnych.

Indywidualne nauczanie jest tylko jedną z form dostosowania organizacji kształcenia do potrzeb uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. W zależności od różnych potrzeb uczniów szkoła powinna zapewnić zróżnicowane formy wsparcia, poczynając od odpowiednich warunków pobytu dziecka w szkole, poprzez odpowiednie metody pracy i działania sprzyjające włączeniu dziecka w życie klasy i szkoły, po zapewnienie różnych form pomocy psychologiczno-pedagogicznej i organizacji zajęć w formie indywidulanej lub w mniejszych grupach.

Różne możliwości wsparcia tych uczniów określone są także w innych aktach prawnych niż rozporządzeniu w sprawie indywidualnego nauczania, zostaną rozszerzone i wzmocnione.

W procedowanych obecnie aktach prawnych – rozporządzeniu regulujących zasady organizowania i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz organizację kształcenia specjalnego - znajdą się rozwiązania wskazujące na konieczność zapewnienia dzieciom i młodzieży odpowiedniego do ich potrzeb oraz stanu zdrowia wsparcia w szkole.

Przygotowane zostały propozycje czterech możliwych rozwiązań skierowanych do dzieci doświadczających trudności w szkole w związku z niepełnosprawnością lub chorobą.

Indywidualizacja kształcenia w szkole

 

1)     Uczniowie niepełnosprawni, którzy mogą uczęszczać do szkoły, ale z uwagi na ich poziom funkcjonowania wymagają by część lub wszystkie zajęcia były prowadzone w formie indywidualnej lub w mniejszej grupie. W przepisach w sprawie organizacji kształcenia specjalnego zostanie wprost wskazana możliwość takiej organizacji zajęć edukacyjnych dla uczniów niepełnosprawnych w szkole na podstawie indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego. Nie będzie potrzeby uzyskiwania w tym celu orzeczenia o potrzebie indywidualnego nauczania. Nadal pozostaje możliwość tworzenia mniej liczebnych oddziałów specjalnych w szkołach ogólnodostępnych oraz zatrudniania dodatkowej kadry (w przypadku uczniów z autyzmem, w tym zespołem Aspergera oraz z niepełnosprawnościami sprzężonymi uczęszczającymi do szkół ogólnodostępnych – pozostanie taki obowiązek)

 

2)     Dzieci chore, które mogą chodzić do szkoły, ale z uwagi na przebieg choroby czy leczenie wymagają by część lub wszystkie zajęcia były prowadzone w formie indywidualnej lub w mniejszej grupie. Dla tych dzieci przewidziano możliwość indywidualnej ścieżki kształcenia na podstawie opinii publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej. Będzie również możliwość tworzenia klas terapeutycznych w ciągu całego szkolnego, w zależności od potrzeb.

 

Indywidualne nauczanie

 

3)     Dzieci, których stan zdrowia znacznie utrudnia uczęszczanie do szkoły. Dzieci te obejmowane będą indywidulanym nauczaniem, które realizowane będzie na terenie domu. Poza tygodniowym wymiarem godzin indywidulanego nauczania, dzieci te – w zależności od stanu zdrowia - będą włączane w życie szkoły, będą mogły również uczestniczyć w wybranych zajęciach z klasą jeśli przebieg choroby będzie na to pozwalał lub jeśli jest to istotne w związku z przebiegiem procesu terapeutycznego (np. w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych). Zostanie również przewidziana możliwość okresowego zawieszenia zajęć indywidualnego nauczania jeśli stan zdrowia dziecka ulegnie czasowej poprawie

 

4)    Dzieci, których stan zdrowia uniemożliwia uczęszczanie do szkoły (np. uczniowie leżący, po zabiegach chirurgicznych, w trakcie leczenia immunosupresyjnego)Dzieci te obejmowane będą indywidulanym nauczaniem, które realizowane będzie na terenie domu.

 

Celem zaproponowanych w ww. projektach zmian jest rzeczywiste włączanie dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, w tym z niepełnosprawnością do grupy rówieśniczej oraz zobowiązanie szkół do podejmowania działań umożliwiających pełne włączenie dziecka do zespołu klasowego przy uwzględnieniu indywidualnych potrzeb.

Powyższe propozycje zostały przestawione w czasie spotkania  w Centrum Dialogu Społecznego i spotkały się z pozytywną oceną rodziców i organizacji pozarządowych uczestniczących w spotkaniu.


 

KATARZYNA TYCZKA
główny specjalista

Czytam i czytam i nadal nie wiem czy to jest odpowiedź na mój list czy na jakiś inny. Ale z tego, co już do mnie dociera - wszyscy pytający MEN o dzieci niepełnosprawne, dostali ten sam liścik.

Liczę tylko na to, że Grześ, Franek i mnóstwo innych super naszych Urwisów, będą mogli chodzić do szkoły, uczyć się sami z nauczycielem (gdy zajdzie taka potrzeba), będą bawić się z rówieśnikami na przerwach i nawet razem pośpiewają na muzyce..... ot takie małe marzenia matki.
pozdrawiam już weekendowo
Gosia
piątek, 19 maja 2017, ja-olsztyn32

Polecane wpisy

1% małe zdjęcie